بريد عجلی می‏گويد:

" در محضر امام باقر ( ع ) بودم ، مسافری از خراسان كه آن راه دور را پياده طی كرده بود به حضور امام شرفياب شد . پاهايش را كه از كفش‏ درآورد شكافته شده و ترك برداشته بود . گفت به خدا سوگند من را نياورد از آنجا كه آمدم مگر دوستی شما اهل البيت .

امام فرمود به خدا قسم اگر سنگی ما را دوست بدارد ، خداوند آن را با ما محشور كند و قرين گرداند 

« و هل الدين الا الحب » آيا دين چيزی غير از دوستی است ؟ "(1)




مردی به امام صادق ( ع ) گفت :
ما فرزندانمان را به نام شما و پدرانتان اسم می‏گذاريم ، آيا اين كار ،ما را سودی دارد ؟ حضرت فرمودند آری به خدا قسم : ²و هل الدين الا الحب‏» مگر دين چيزی غير از دوستی است ؟ 
سپس به آيه شريفه :
" «قل ان كنتم تحبون الله فاتبعونی يحببكم الله و یغفر لکم ذنوبکم»"(بگو اگر دوست دارید خدا را از من پیروی کنید تا خدا دوستتان بدارد وگناهانتان را برایتان ببخشد) استشهاد فرمود (2).


(1): سفینه البحار ج1/ص201 ماده حب

(2):  سفینه البحار ج1/ص662 ماده سماء