يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ إِنَّ اللّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ(یوسف 88)
ای عزيز ، ما و کسانمان به گرسنگی افتاده ايم و با سرمايه ای اندک آمده ايم ، پيمانه ما را تمام ادا کن و برما صدقه بده ، زيرا خدا صدقه دهندگان را دوست دارد
خدایا به بیچارگی ما رحم کن...
خدا ما را به هجرت مبتلا کرد عجب دردی بلای جان ما کرد
خطا گفتم صفت های رذیله مرا از تو ؛تو را ازمن جدا کرد
+ نوشته شده در شنبه هجدهم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 10:45 توسط پیدای پنهان
|
دل زمانی دل است که عاشق باشد و عشق جدا از واژه ها روح می خواهد.و این روح معنای واقعی انتظار استکه در لابه لای لغات مفهوم دلواپسی را به صاحب دل نشان می دهدتا به اندازه که وسعت که ان گوشه نگاهش را خریداری کند.حال فرق نمی کند این واژه ها از قلم یک نویسنده سالخورده باشد یا از دل تنگ یک نوجوان.مهم همان روحی ست که لغات را بی تاب می کند برای همان پیدای پنهان.....